zondag 5 april 2009

Eureka!


Vrijdag zoals afgesproken een date met de paashaas op Milan zijn school. Het werd voor ons een zeeeeeer leerrijke ervaring. Ik verwacht ook niets anders van een school, natuurlijk! Nadat Hayley, de jarige kleuter van de dag ons (zes mama's, twee papa's, één oma en vier nieuwe kleutertjes) had uitgelegd wat de bedoeling was (paaseitjes zoeken en 1 paashaas), kon de zoektocht beginnen. Milan ging in eerste instantie op zoek naar de glijbaan en hij was, toen hij die eindelijk gevonden had, niet te overtuigen om deel te nemen aan het eigenlijke doel van het spel. Tot hij, eerder toevallig, op een zak paaseitjes stootte (ja, ze lagen in de weg!) en niet meer te houden was. Hij verzamelde zakken dat het een lieve lust was. Ook de paashaas werd, met een beetje hulp van onzentwege, snel gevonden. De snoepjes waren een leuk extraatje, die, in Milans ogen, onmiddellijk dienden verorberd te worden. Daar moest mama dan weer een stokje voor steken, aangezien de kleuters ook braaf aan het wachten waren tot thuis om al dat lekkers binnen te spelen. Ondertussen hadden de kleuters zich teruggetrokken in hun klasje. Ook Milan mocht daar een kijkje nemen. Samen met Bjarne maakte hij de werkbank onveilig. Maar het hek was helemaal van de dam, toen Milan besloot om de meisjes te storen bij het eten maken. Hij trok het tasje uit het meisje haar handen en was vastbesloten om ook de lepel te bemachtigen. Daar hadden we het al: amper tien minuten in de klas en hij moest al een handje geven en "terug vriendjes worden". We kunnen het er al over eens zijn, Milan zal zijn mannetje wel staan en zijn weg wel vinden bij juf Petra! Dat er in de klas een glijbaan staat, is een leuk extraatje natuurlijk!

Op de speelplaats besloten we Milan zijn gang te laten aan en te observeren hij onze kleine spruit het er van af bracht. En dat ging heel goed. Hij moest wel gered worden door meester Nico, toen Milan, circusgewijs, tussen de schommelende jongens jongens op weg ging. Maar ook dat liep goed af.

Eén september komt dichterbij, maar het is al met een iets geruster gevoel dat ik daar naartoe leef.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten